Gecontroleerde beweringen › Bewering
Pasture cropping werkt overal
“Zaai een graan in je grasland en je kunt elk jaar van hetzelfde perceel graan oogsten en het beweiden, zonder opbrengstverlies en met een verdubbeling van de bodemkoolstof.”
De methode komt van één Australisch bedrijf en heeft een gras nodig dat de winter door slaapt en een voorjaar dat betrouwbaar regen brengt. Gecontroleerde Australische proeven verloren 35 tot 65% van het graan; de enige Europese proef, in Madrid, verloor 50 tot 61% in het droge jaar en haar auteurs oordeelden dat het systeem niet is aangepast aan Centraal-Spanje.
Waar het vandaan komt
Het bedrijf "Winona" van Colin Seis in New South Wales, waar een wintergraan direct wordt ingezaaid in inheemse zomeractieve grassen terwijl die in rust gaan, en de praktijkvoorbeelden, cursussen en lezingen die daarop zijn gebouwd. De verdubbeling van de bodemkoolstof en het cijfer "20% winstgevender" zijn die van het bedrijf zelf, doorgegeven door de belangengroep Soils for Life (praktijkvoorbeeld).
Wie er baat bij heeft
Cursusaanbieders en adviseurs die de methode onderwijzen, en de bredere regeneratieve beweging waarvoor het een vlaggenschip is. Niets daarvan maakt de eigen resultaten van het bedrijf onwaar; het maakt ze de resultaten van één bedrijf.
Wat het bewijs zegt
De gecontroleerde proeven verloren graan. Tarwe die in centraal-westelijk New South Wales in gevestigd meerjarig gras was gezaaid, bracht in twee seizoenen 35% en 49% minder op dan conventioneel, en over de proeven heen was pasture-cropped tarwe "consequent lager" dan no-till, tot de helft, beperkt door stikstof en vocht (NSW Department of Primary Industries en Grain & Graze, zoals gerapporteerd; NSW Local Land Services). Het officiële advies is dat het systeem alleen rendeert als het vee het extra voer opeet.
De ene Europese proef zakte voor het droge jaar. In La Poveda bij Madrid, met 385 mm regen van 2015 tot 2019, evenaarde gerst gezaaid in rustende Cynodon- en Eragrostis-zoden in de natte jaren de conventionele opbrengst en viel ze 50 en 61% terug in het droge 2019. Twee van de vier geprobeerde zomergrassen overleefden de winter niet. Onkruid nam wel 80 tot 90% af. De conclusie van de auteurs: pasture cropping "lijkt niet goed aangepast aan de milieuomstandigheden van Centraal-Spanje" (Plants, 2020, open access).
Het mechanisme verklaart beide. Het systeem werkt waar het meerjarige gras werkelijk in rust is terwijl het graan zijn korrel vult en waar voorjaarsregen betrouwbaar is, de Australische hoogvlakten. Waar het gras niet slaapt, of de regen uitblijft, delen twee gewassen het water van één voorjaar en verliest het graan.
Europa heeft al een variant met 85 jaar gegevens. Het Woburn-experiment van Rothamsted toont dat driejarige kunstweiden in een akkerbouwrotatie de koolstof in de bovengrond over 70 jaar van 0.98% naar ongeveer 1.24 tot 1.40% brengen, tegen 0.80 tot 0.91% onder continue akkerbouw, met meer tarwe en minder stikstof na de kunstweide (European Journal of Soil Science, 2017).
Wat je beter kunt zeggen
"Zet in Europa het gras als kunstweide in de rotatie, en beweid de groenbemester. Graan in een levend grasland zaaien is hier niet getoetst en zakte voor zijn ene droogtejaartest." En controleer vóór alles of het perceel blijvend grasland is onder het GLB; zo ja, dan is een gewas inzaaien een omzetting van landgebruik. De kunstweide–akkerbouwpagina beoordeelt alle vier de vormen.